DOĞA VE DENİZ

    Ve tekrar buradayız :) Daha sık yazacağım niyetiyle başlamıştım ama bir hafta geçmiş bile. Yoğun annelik mesaisinde böyle şeyler olabilir :) Bu süreçte birkaç gün köyde birkaç gün de tatilde geçirdik. 

   Senelerdir ara sıra duyarım ki bazı öğrenciler haritaya bakarak il seçtiğinde Kastamonu'da deniz olduğunu düşünerek burayı tercih ediyorlar,maalesef merkez ilçemizde denizimiz yoktur :) Ancak 1.5-2 saatlik mesafelerde deniz olan ilçelerimiz var. Gerçi Karadeniz'de denize girilmez deyip güzel bulmayanları da duyuyorum belki biz alıştığımız için ya da güzel plajları bildiğimiz için ben Kastamonu ve Sinop'ta denize girmeyi seviyorum.Yine son zamanlarda bahsedilen rip akıntısına dikkat etmek gerekiyor diye düşünüyorum. Benim bunun için çözümüm fazla derinleşen yerlere gitmemek ve çok dalgalıyken denize girmemek. Yine bu akıntıya kapıldığınızda paralel yüzünce akıntıdan kendinizi kurtarabileceğinizi ya da kendinizi akıntıya bırakıp denizin sizi belli bir noktaya kadar çekmesine izin verip tekrar karaya yüzmenizi söyleyenler de var.İkisi de korkutucu geliyor bana. 

   Eskiden daha gözü karaydım sanırım yaş arttıkça(şu an 33) daha fazla şey korkutmaya başladı beni.Derin deniz,okyanus da bunlardan .Hatta instagramdaki okyanus videolarını merakla ve korkuyla izlemekten kendimi alıkoyamıyorum. :)

   Utkan 1 yaşındayken gitmiştik denize en son. Şİmdi de kardeşiyle beraber gelmiş oldular. Utkan 4 yaşında ve deniz kenarında,deniz de oynamaktan çok keyif aldı.Bazen denize girdi,bazen kumdan kale yaptı,tırmıkla tarla yaptı velhasıl çok eğlenerek vakit geçirdi. Gülce'nin de denize bir koşuşu bir de düşüşü var çok komikti :) O da etraftaki insanlarla iletişim halindeydi,yanlarına gitti,birilerinin plaj terliklerinin yerlerini değiştirmeye  çalıştı :) Arada da kucağımda uyudu ve o uyurken denizi izlemek bana çok iyi geldi. Güzel birkaç gündü umarım yakında tekrar gidebiliriz. Bizim gittiğimiz yer Çatalzeytin ilçesinde Ginolu plajıydı.

  Eve geldikten sonra valizleri boşaltmak yerleştirmek,evi toplamak yine de biraz sürdü. Bir gün de annemlere gittim ve onunla dışarı çıktık. Ankara'ya muayene için gidecekti gitmeden önce görmek istedim. Ciğerinde bir parça tespit edildi ve üç ay sonra bunun büyüdüğü belli oldu.Şİmdi de temmuzun sonunda parçanın iyi huylu mu kötü huylu mu olduğunu anlamak için tekrar gidecek. Olumsuz düşünmek istemiyorum,öyle hissetmiyorum Allah'ın izniyle iyi olacak diye umuyorum.

   Bugün Utkan kreşten gelene kadar biraz evdeki işlerimi halletmek istedim. Gülce halıya çay dökmüştü onu makineyle yıkadım.Buzdolabı ve bulaşık makinesini de çekip güzelce yerleri sildim.Bulaşık makinesi doldur boşalt,çorba yap derken bir yarım saatçik mutfak çok düzenliydi ve sonra yemek yedik hoop başa döndük :)  Ben ev işi yapmayı sevdiğimi düşünürdüm ve bunu iyi yapacağımı. Ancak şu an geldiğim noktada bu işleri her gün her gün yapmak zorunda olmak ara ara sıkıcı ve bunaltıcı oluyor. Çünkü yapıyorsun ve yine aynı sonuç En azından bir gün yaptığım temizlik ve düzenin hiçbir şey yapmadan iki gün idare etmesini bekliyorum ama bir gün bile bir şey yapmasam sanki haftalardır bu haldeymiş gibi görünüyor. Hatta ben düşündüğümde süpürme,silme,cam silme gibi işleri rahat ve sakin yaptığımda sevdiğimi (1.5 yaşında bebeğiniz sürekli bacaklarınıza gelip kucağa alınmak istediğinde hiç keyifli olmuyor inanın) evi sürekli toplamayı ve mutfaktaki yemek bulaşık süpür sil döngüsünü çok da sevmediğimi fark ettim. Sanırım ben küçükken işim olursa bu ev işlerini yapmam gerekmeyeceğine inanmışım.İşim var ama evde de çok işim var :) Başta bahsettiğim gibi bir yerleri düzenlemek,temizlik kokusu ve ferah evi çok seviyorum ama her an bunları yapmak zorunda olmak çok farklı bir durum. Bazı dönemlerde tıkır tıkır bunları yapmak hoşuma bile gidiyor ama sonra kitap okumak istiyorum,biraz oturabilmek istiyorum ve bu işlere bakış açım değişiveriyor. Bilmiyorum belki de ben yapamıyorum yeteri kadar becerim bulunmayabilir,ben saatlerce ev işi yapıyorum ama hala bitmiyor.Herkeste durum böyle mi emin değilim,kolay yollarınız,ipucularınız varsa dinlemeye hazırım. :)

   Bir dönem Gülce'yi uyuturken vaktimi değerlendireyim diye ara ara kobodan kitap okurdum.Şu sıralar bu enerjiyi kendim de bulamıyorum,bir süredir şarja takılmak için bekliyor. Bu döngünün içinde kendime istediğim vakti ayıramamak ve dinlenememenin verdiği huzursuzlukla; çocuklarla oyun oynarken eğlendiğimiz güldüğümüz anlar ve evet onlara iyi anne olmak için çabalıyorsun ve bunu başabilecek kadar güçlüsün çoğu zaman hissi arasında geçiyor günlerim...

   Bu arada bir arkadaşımın ikiz bebekleri oldu isimleri Doğa ve Deniz, çok tatlı. Sağlıkla büyüsünler :)