EYLÜL
Bir hafta ne kadar hızlı geçti. Annem dün ameliyat oldu ve bugün taburcu oldu, inşaallah akşama eve dönmüş olacaklar. Okuldan eve gelmem yaklaşık beşi buluyor ve eve gelidiğimde çocuklarla oynamaya başlıyoruz, Gülce kucağımdan inmek istemiyor zaten. Önceki yazılarda evdeki bitmeyen işlerden bunaldığımı yazmıştım. Bir haftalık çalışma sürecinden sonra şu anki yorumum aslında beni yoran ev işleri, çocuklar, yoğunluktan çok kendime ait vaktimin olmamasıymış. Yaklaşık 1.5 gün dersim yok ve bunun 1 günü kütüphaneye ayırmayı planlıyorum, okul işlerini halletmek için. Sadece bunu düşünmek,bana ait bir günümün olması fikri bile beynimdeki çoğu sesi susturuyor ve rahatlıyorum. Hani diyorlar ya çocuğunuz doğduktan sonra siz de eski hayatınıza veda ediyosunuz diye. Oğlum doğduktan sonra iki sene bu düzene alışmaya, sevdiğim şeylere vakit ayırmaya ve muhtemel yardımların gelmeyişiyle hayal kırıklığı yaşamaya devam ederek geçti. Gülce de ise neyle ...