EYLÜL

     

  Bir hafta ne kadar hızlı geçti. Annem dün ameliyat oldu ve bugün taburcu oldu, inşaallah akşama eve dönmüş olacaklar. 

   Okuldan eve gelmem yaklaşık beşi buluyor ve eve gelidiğimde çocuklarla oynamaya başlıyoruz, Gülce kucağımdan inmek istemiyor zaten. Önceki yazılarda evdeki bitmeyen işlerden bunaldığımı yazmıştım. Bir haftalık çalışma sürecinden sonra şu anki yorumum aslında beni yoran ev işleri, çocuklar, yoğunluktan çok kendime ait vaktimin olmamasıymış. Yaklaşık 1.5 gün dersim yok ve bunun 1 günü kütüphaneye ayırmayı planlıyorum, okul işlerini halletmek için. Sadece bunu düşünmek,bana ait bir günümün olması fikri bile beynimdeki çoğu sesi susturuyor ve rahatlıyorum. Hani diyorlar ya çocuğunuz doğduktan sonra siz de eski hayatınıza veda ediyosunuz diye. Oğlum doğduktan sonra iki sene bu düzene alışmaya, sevdiğim şeylere vakit ayırmaya ve muhtemel yardımların gelmeyişiyle hayal kırıklığı yaşamaya devam ederek geçti. Gülce de ise neyle karşılaşacağımı bildiğim için ilk senesi daha sakin geçti (1.5 yaşında) Bir psikologu dinlemiştim aynı kadeşlerin bile aynı anne babaya sahip olmadığını söylüyordu, anlıyorum ne demek istediğini.

   Pazar günü temizlik günüydü  ve dip köşe bütün gün temizlik yaptım. Normalde bu şekilde temizlik yaptığımda ertesi gün yorgun olurum ancak bu sefer gayet iyiydim,  maşaallah diyeyim :) Bu da bana şunu hatırlattı tanıdığım bir teyze yaklaşık 75 yaşında demişti ki ben yürümezsem tutuluyorum, yürüyünce açılıyor vücudum diye. Ben de eskiden sürekli bir şeyler yapsam da şimdiki kadar hareketli değildim, şimdi 6 da uyanıyorum gece 11-12 ye kadar dinlenecek çok vaktim olmamasına rağmen kendimi daha dinç hissediyorum. Umarım böyle devam eder, birkaç haftalık hevesten böyle değilimdir. :)

   Bugün yolda Tolga'nın kitabının okudum 60 sayfa, şu ana kadar bayıldım çok iyi gidiyor ben de Alper Canıgüz ve Murat Menteş kitapları hissini uyandırdı ilk izlenim olarak.

   Kısaca yoğun,yorucu ama huzurlu günler geçiriyorum. Eylül bitmeden biraz daha nasiplenelim :)